Durum böyle olmamalıydı

Bir iki ay önce, ben bilgisayarın başındaydım, Semih de DVD seyrediyordu. Geceydi ve çocuklar uyuyordu.
Film bir gangester filmiydi. Yani erkek filmi. Dolayısıyla ilgimi de pek çekmemişti. Bloglar arasında dolanıyordum, arada da filme bakıyordum.
9-10 yaşlarında bi oğlan çocuğu vardı. Üvey annesi mi, üvey babası mı ne vardı. Gürültü patırtı. Bi yerden silah buluyor, evden kaçıyor. Meğer silah önemliymiş, mafya peşine düşüyo. Böyle bi film. Bol aksiyon, bol gürültü, artistik çekimler, yani tam erkek filmi, dediğim gibi.
Filmin ortası ya da sonuna doğru. Semih "Eyvah, bunlar çocuğa bişey yapıcak galiba" dedi (ve bilmeden birkaç gecemi kararttı).
Haliyle başımı kaldırıp baktım. İyi giyimli bir kadın ve erkek. Genç ve de iyi görünümlü. Sokakta olan çocuğu (hani evden kaçan) arabaya davet ediyorlar. Arabada da 5-6 yaşlarında bi kız ve bi de oğlan çocuğu var.
Yine ilgimi çekmedi ve önüme döndüm. Ta ki bu karı koca, çocukları kendi evlerine getirene dek.
Ev de çok güzel, modern, pırıl pırıl bi ev. Semih yine "Eyvah" dedi. Ben yine başımı kaldırdım ve baktım. Bakmaz olaydım. O evde yaşananlar, daha önce yaşanmış olanlar vs. midemi gerçek anlamda ulandırdı. Bağırmamak için ellerimi ısırıyordum. Dehşete düşmüş ve ağlıyordum. O sahneleri burada anlatmak bile istemiyorum. Sadece şunu söyleyeyim, bizim oğlan bi şekilde bi cep bulup annesini (ya da komşusu bilmiyorum) gizlice banyodan arayıp, gördüğü bi ilaç kutusunun üstündeki adresi söyleyip, kadının onu bulmasını sağlıyor (kıl payı ve allahtan). Kadın eve gidip, çantasında gizlediği silahla giriyor. Yine olanları anlatmayacağım.
Sadece şunu söyleyeyim. Kadın orada nelerin döndüğünü anlayınca ( ki kadın kusuyor, ben de midemi tutuyorum), hemen cebini çıkartıp polisi arıyor. Dediği tek şey şu; " Bir ihbar bildirmek istiyorum. x adreste iki el silah sesi duydum"
Ve derhal çantasındaki silahı çıkartıp bu ikisinin üstüne sıkıyor.
Ben oturduğum yerden sıçrayıp kadını alkışladım, var gücümle.
Daha sonra Semih internette film hakkındaki yorumları okuyunca, insanların benim gibi kalkıp kadını alkışladıklarını söyledi.
O gece saat 4 e kadar uyuyamadım. Gidip gidip bebelerimi öptüm. Sonra birkaç gün boyunca hep aynı sahneleri düşünüp kahroldum, tiksindim ve çok da korktum. Çünkü bir gerçek vardı ortada. Benim izlediğim belki kurguydu. Ama bunlar gerçek hayatta var olan şeylerdi. Kendi yavrularımı, bütün çocukları düşünüp bayağı kötü günler geçirmiştim.
Günler geçtikçe izlediklerimi unutmaya başladım. Üzerimdeki kötü etkisi geçmeye başladı.
Ta ki şu zavallı, 17 aylık bebeğe yapılanları duyunca. Filmdeki sahneler bende yine hortladı. Kendi yavrum 14 aylık, bu bebe 17. Aklım almıyor, almak istemiyor.
Allah kahretsin o anneye. En başta onu linç etmeli. Buna izin verdiği için. Nasıl oluyor da böyle sakat beyinler çocuk doğurabiliyor. Öteki 3 heriften hiç bahsetmek istemiyorum. Hapishanede şişlemeden önce çok güzel hallederler onları nasıl olsa.
Fakat durum böyle olmamalıydı. O çocuğu doğuran ve yaşadıklarına göz yuman yaratık serbest mi kalmalıydı. Niçin cezasını ennn ağır şekilde çekmiyor. Nasıl oluyor da bu dişi yaratık ortadan kaybolabiliyor. Niçin o adamları sallandırmıyorlar. Bunlar gibi yaratıklara niçin sonlarının ne olacağını göstermiyorlar. Benim sinirden yine gözlerim doldu.
Allah bütün çocukları korusun. Çocuklarımıza sahip çıkalım, gözümüzün önünden ayırmayalım.
Etrafta gözle görülemeyen sakatlığa sahip yaratıklar dolaşıyor.